>Sincfala Museum van de Zwinstreek
Sincfala,
Museum van de Zwinstreek

In december 2014 werd de Jessica uit de tuin van het museum verwijderd omdat het hout niet bestand was om verder aan de steeds veranderende weersomstandigheden te weerstaan.

Van Camille-Raymond naar Jessica

De houten garnaalschuit O.32 Jessica in de tuin van het Museum Sincfala werd in 1935 als laatste in zijn soort gebouwd op de scheepswerf Crabeels in Oostende voor rekening van Prosper Schram. De schuit heeft een lengte van 11,65 meter, een breedte van 4,35 meter en een diepgang van 1,94 meter, met een netto tonnenmaat van 3,42 en bruto 18,42. Oorspronkelijk was er een motor voorzien van 40 pk.

Zoals toen gebruikelijk maakten de scheepsbouwers geen gebruik van scheepsplannen. Waarvoor het vaartuig zou gebruikt worden, of de schuit een scherpe of bolle neus en welk soort hennegat het moest hebben en uiteraard het nodige budget…. waren allemaal vragen die een antwoord kregen op basis van op de werf aanwezige mallen. Zo kreeg de Camille-Raymond, zoals de Jessica bij de tewaterlating werd genoemd, een scherpe neus en een rond hennegat. Oorspronkelijk werd geen stuurhuis aangebracht. 

Het schip werd bestuurd door middel van een helmstok. Het had drie driehoekige zeilen, nl. bezaanzeil, midden- en stagzeil. Toen de zeilen niet meer van doen waren werd in de zeilkooien aan de voorpiek het reserve touwwerk geplaatst. Het visruim had zes visbakken (aan elke zijde 3 bakken). Er waren logies voor twee à drie bemanningsleden : de stuurman, de machinist (die ook aan dek moest helpen) en een matroos.

Voor o.m de voor- en achtersteven, de ribben en de spanten, voorpiek…. werd eikenhout gebruikt. Het taaie olmenhout werd gebruikt voor de planken onder de waterlijn en de kiel, waardoor de snelheid van het schip kon opgedreven worden. Voor de mast werd pitchpine gebruikt en sparrenhout voor het dek, het ruim en de logies.

De Camille-Raymond viste vooral ’s nachts op garnaal en liep dagelijks de haven binnen. De garnaalschuit had verschillende eigenaars en werd na 57 jaar uit dienst genomen. In 1991 was de boot voor de laatste maal van naam veranderd. Het werd de O.32 Jessica.

Naar het museum

Zoals de vroegere Heistse platbodems op het strand lagen, belandde de schuit Jessica uiteindelijk op 8 december 1995 via de bvba Ferny in de tuin van het Museum Sincfala in Heist.

Berging

Klaar voor transport

Transport van Zeebrugge naar Heist

In de tuin plaatsen

In het voorjaar 2006 werd de Jessica afgewerkt en geschilderd.

Op 14 juni van hetzelfde jaar werd het vissersvaartuig door burgemeester Graaf Leopold Lippens officieel ingehuldigd.

Jaarlijks in de maand mei zorgden enkele museumvrienden (Peter Dezutter, Patrick Govaert, François Six en Dirk Van Dycke) voor een grondige schilderbeurt van de oude dame.

In 2001 bleek dat de Jessica wel eens een iets grondiger face-lift nodig had.

Restauratie

In een samenwerking met vzw Archonaut, VDAB, gemeentebestuur Knokke-Heist en Maritieme Site Oostende werd in 2001/2002 aan een eerste fase voor het behoud en de restauratie van de Jessica gewerkt. De schuit lag teveel met de neus naar beneden. Vooraan werd de schuit zeker 1 meter omhoog gekrikt om volgens de waterlijn te liggen. Dit kon pas gebeuren nadat ongeveer 200 kg kabels (vislier, anker;..) van boord werd gehaald en het bovendek van alle aangekoekte vuil was ontdaan. De stalen ondersteunende constructie werd verwijderd en vervanging door een betere: de kiel werd op verschillende langsdragers geplaatst en 2 zijschoren houden het vaartuig in evenwicht. Pas daarna kon men beginnen met het vervangen van het rotte hout van de twee bovenste gangen en andere beschadigde delen van de romp. Een nieuwe verschansing werd aangebracht. De naam van het schip werd opnieuw vakkundig uitgebeiteld.

In 2003 werden in de ateliers van Archonaut voorbereidende werkzaamheden gestart voor de tweede fase van het behoud. Er werd getimmerd aan nieuwe luiken, stuurhut... Van zodra de weersomstandigheden het toelieten werd verder gewerkt aan de schuit in de museumtuin (o.a wegname oude stuurhut, masten, radar, uitpompen tank, verwijderen van alle metalen voorwerpen op het dek… ). Een grote kraan van de firma Verheye werd ingehuurd om de stuurhut, masten…. van de boot te nemen.

Zowel aan stuurboord- als aan bakboordzijde werden twee zwarte gangen volledig vervangen. Een doorkijk die voor de nodige verluchting zorgde werd herbeplankt. Hoewel oorspronkelijk was gepland om enkel een nieuwe ondervloer op het bovendek te leggen, was de staat van de dekspanten zo slecht dat deze spanten en het volledige dek werden verwijderd en volledig vernieuwd. Bij deze werken werd op 19 mei 2004 een klein kruisje achteraan onderdeks gevonden. Dit werd vermoedelijk bij de bouw van de schuit als een soort amulet aangebracht! Er werd aangevat met de kuis van de patrijspoorten, het verwijderen van alle oude verflagen, herstel van de vislier… Deze werken werden in het najaar verder gezet.

De nieuwe stuurhut definitief bevestigen, het lappen van de steven en het voorzien van nieuw metalen beslagwerk, nieuwe masten, bescherming tegen houtrot, plaatsen van elektriciteitsvoorziening... De face-lift van de oude garnaalschuit wordt dus wel grondig aangepakt.

Verder is voorzien dat de nutteloze ijzeren balken onder de boot worden weggebrand en afgevoerd. Een metalen trap met passerelle naast de schuit maakt het mogelijk een kijkje op dek te nemen.

Ondertussen wordt een poging gedaan om de geschiedenis van de O32 samen te stellen. Alle informatie is hierbij welkom. Personen die aan de bouw hebben gewerkt, die hebben meegevaren, die nog iets weten over de vangsten, de visreizen, de oorlogsperiode…. worden gevraagd met Sincfala contact op te nemen.

In december 2014 werd de Jessica uit de tuin van het museum verwijderd omdat het hout niet bestand was om verder aan de steeds veranderende weersomstandigheden te weerstaan.